درمان آسیب عصبی ناشی از دیابت

اولین گام درمان آسیب های عصبی ، حفظ سطح قند خون در محدوده ی مطلوب آن است که در واقع از پیشرفت آسیب های عصبی جلوگیری به عمل می آورد .برنامه ریزی غذایی ، فعالیت بدنی و مصرف داروهای دیابت یا تزریق انسولین ، در کنترل و حفظ سطح قند خون موثر است.

انجمن ها باید باشد تا به بیماران دیابتی خدمات داده شود مانند پیشگیری بیماری ، درمان دیابت ، شناخت بیماری و … در واقع انجمن باید کنار دولت باشد تا بتواند به بیماران دیابتی کمک شود .

هنگامی که نخستین بار سعی می کنید سطح قند خون خود را کنترل نمایید چه بسا ممکن است علائم آسیب های عصبی بدتر شوند، به کاهش علائم می گردد.کنترل مناسب سطح قند خون همچنین از بروز مشکلات بیشتر پیشگیری نموده یا شروع آن ها را به تاخیر می اندازد.

بی گمان ، در پی کشف بیشتر توسط دانشمندان درباره ی عوامل زیر بنایی آسیب های عصبی ، درمان های جدیدی برای پیشگیری به تاخیر انداختن یا حتی معکوس کردن آسیب های عصبی در دسترس خواهد بود .باید گفت درمان آسیب های عصبی به طور معمول به نوع آسیب و علائم آن ها بستگی دارد ، در ادامه به روش های درمان مشکلات و اختلالات حاصل از آسیب های عصبی می پردازیم .

تسکین درد

برای درمان آسیب های عصبی دیابتی دردناک معمولاً داروهای خوراکی تجویز می شود ، هر چند سایر درمان ها نیز می توانند برای برخی افراد مفید واقع شوند.افرادی با دردهای عصبی شدید می توانند ترکیبی از داروها یا درمان ها را به کار ببندند .این افراد برای انتخاب درمان مناسب باید با پزشک معالج مشورت نمایند.

اما به طور معمول داروهای زیر برای تسکین دردهای عصبی دیابتی استفاده می شوند :

  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد تشنج
  • داروهای افیونی و شبه افیونی نظیر اکسی کدون با آزاد سازی کنترل شده.

شایان ذکر است مصرف داروهای دولوکستین و پرگابالین توسط سازمان غذا و داروی آمریکا به خصوص برای درمان آسیب اعصاب محیطی تائید شده است.

درمان آسیب عصبی ناشی از دیابت

درمان آسیب عصبی ناشی از دیابت

همه داروها دارای عوارض جانبی هستند .مصرف برخی از آنها برای سالمندان و افرادی که بیماری قلبی دارند توصیه نمی شود.از آن جایی که مصرف داروهای مسکن نظیر استامینوفن و ایبوپروفن ممکن است بدون تجویز پزشک در درمان اغلب دردهای عصبی به خوبی مفید واقع نشوند و دارای عوارض جانبی باشند از این رو توصیه می شود از مصرف این داروها به صورت خود سر اجتناب کنید.

سایر درمان هایی که برای پوست ، به طور معمول برای پاها کاربرد دارند، غالباً استفاده از کرم های کپسایسین و پد لیدوکائین است.علاوه بر این اسید آلفا – لیپوئیک که نوعی آنتی اکسیدان است و نیز روغن گل مغربی برای کاهش علائم و بهبود عملکرد عصب ها در برخی بیماران موثر است .همچنین از طب سوزنی و فیزیوتراپی نیز برای تسکین درد استفاده می شود.

درمان آسیب عصبی ناشی از دیابت

درمان آسیب عصبی ناشی از دیابت

مشکلات مربوط به معده و روده

برای رفع علائم خفیف فلج معده یا گاستروپارزی – مانند سوءهاضمه ، باد گلو، تهوع و استفراغ و نیز مشکلات دستگاه گوارش که معمولاً کاهش وزن را به دنبال دارد، مصرف وعده های غذایی کوچک ولی به دفعات بیشتر ، اجتناب از مصرف غذاهای چرب و کاهش مصرف مواد غذایی فیبردار توصیه می شود.درصورتی که علائم بیماری شدید است، داروهای اریترومایسین یا متوکلوپرامید برای سرعت بخشی به فرآیند هضم و کاهش تهوع بنا به دستور پزشک مصرف می شود.برای رفع اسهال و سایر مشکلات روده غالباً یک آنتی بیوتیک نظیر تتراسایکلین تجویز می شود.

ضعف و سرگیجه

نشستن یا ایستادن به طور آهسته می تواند از سرگیجه یا غش کردن حاصل از مشکلات فشار خون و گردش خون جلوگیری کند .همچنین گذاشتن چند بالش زیر سر یا پوشیدن جوراب های ساق بلند می تواند موثر باشد.علاوه بر این در این وضعیت افزایش مصرف نمک در رژیم غذایی ، درمان با هورمون های حفظ نمک یا مصرف داروهای فشار خون بالا در برخی افراد مفید واقع می گردد.فیزیوتراپی نیز در ضعف عضلانی موثر است.

مشکلات ادراری و اندام های جنسی

برای درمان عفونت دستگاه ادراری به طور معمول آنتی بیوتیک تجویز می شود علاوه بر این ، نوشیدن فراوان مایعات نیز به پیشگیری از عفونت کمک می کند افرادی که  بی اختیاری ادراری دارند می بایست در فواصل منظم – مثلاً هر سه ساعت – مثانه خود را خالی کنند.زیرا این افراد ممکن است پر بودن مثانه شان را متوجه نشوند.

برای درمان اختلال نعوظ در مردان ، پزشک معالج ابتدا آزمایش هایی را به منظور بررسی عوامل هورمونی انجام می دهد باید بگوییم که روشهای درمانی مختلفی برای درمان اختلال نعوظ ناشی از آسیب عصبی وجود دارد برخی داروها به واسطه افزایش جریان خون در آلت تناسلی مردان ، در رسیدن به وضعیت نعوظ یا برای ماندن در حالت نعوظ موثر هستند.اغلب داروها به صورت خوراکی تجویز می شوند و برخی دیگر داخل آلت تناسلی مردان تزریق می شوند یا از طریق نوک آلت تناسلی به درون مجرای ادراری تزریق می گردند.علاوه بر این استفاده از دستگاه وکیوم مکانیکی جریان خون را در آلت تناسلی مردان افزایش می دهد.اما روش درمانی دیگر ، کاشت ابزاری قابل تورم یا نیمه سخت در آلت تناسلی مردان است.

اما برای زنان استفاده از کرم روان کننده واژن برای مقابله با خشکی واژن حاصل از آسیب عصبی مفید است.چه بسا پزشک معالج زنانی را که دارای مشکلات پیرامون تحریک جنسی و ارگاسم هستند برای درمان به متخصص بیماری های زنان ارجاع دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × دو =